Parallaxi για συγκοινωνίες - δημόσιο χώρο

Τι πρέπει να γίνει με τις συγκοινωνίες της Θεσσαλονίκης;

Να λειτουργήσουν τα μέσα μαζικής μεταφοράς! Ο Δήμος Θεσσαλονίκης δεν θα διορθώσει τον ΟΑΣΘ ή τον διάδοχό του ούτε θα επιταχύνει τις εργασίες του μετρό. Θα διευκολύνει όμως την κίνηση των λεωφορείων με εξορθολογισμό των διαδρομών τους στην πόλη και το άνοιγμα των λωρίδων κυκλοφορίας που καταλαμβάνουν παρκαρισμένα αυτοκίνητα σε μονοδρόμους.

Η νέα συγκοινωνιακή μελέτη του Δήμου Θεσσαλονίκης θα εκπονηθεί από το ΑΠΘ υπό την εποπτεία του έγκριτου συγκοινωνιολόγου κ. Βούγια που εκτιμώ ότι θα συμβάλει σημαντικά και ευχαρίστως. Η αντίληψή μας στην κίνηση Θεσσαλονίκη Θετικά είναι ότι στο Δήμο χρειαζόμαστε δικά μας μέσα χαμηλής ενεργειακής κατανάλωσης και χαμηλών εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, ενόψη μάλιστα της επικείμενης απαγόρευσης της πετρελαιοκίνησης στην πόλη και της ευρείας επέκτασης των πεζοδρόμων και δρόμων ήπιας κυκλοφορίας.

Με την ανάπλαση της παλιάς παραλίας θα διευκολυνθεί η επιβίβαση-αποβίβαση τα καραβάκια της θαλάσσιας συγκοινωνίας και θα προστεθεί το θαλάσσιο ταξί που μελετάμε ήδη κατά το πρότυπο του Ρότερνταμ και άλλων ευρωπαϊκών πόλεων-λιμανιών. Το θεμέλιο όμως κάθε παρέμβασης στις συγκοινωνίες της Θεσσαλονίκης είναι μια νέα συμφωνία με τους Θεσσαλονικείς για τη φροντίδα της πόλης που αγαπάμε.

Γι αυτό κάθε νέο πρόγραμμα ή συμφωνία ή σύμβαση, κάθε νέο σχέδιο που αναδιαμορφώνει την σημερινή εικόνα στα διαμερίσματα και στο κέντρο θα ξεκινάει με ενημέρωση των δημοτών και τη ρητή έκφραση της γνώμης τους με ηλεκτρονικές ψηφοφορίες. Αν η Θεσσαλονίκη εξυπηρετεί τους κατοίκους της θα φιλοξενεί σωστά και τους επισκέπτες μας.

Τι θα κάνετε με την προστασία του δημόσιου χώρου της Θεσσαλονίκης;

Ευαισθητοποίηση και συμμετοχή των πολιτών, αναβάθμιση και επιτήρηση, πρόστιμα και αποζημιώσεις. Αυτά τα τρία, με αυτή τη σειρά, για όλες τις εκδηλώσεις κοινωνικής αναισθησίας. Από τα ήπια και φαινομενικά “παραπανίσια” όπως το πράσινο και η αισθητική της πόλης, μέχρι τα καυτά κοινωνικά όπως η κίνηση των πολιτών με κινητικά προβλήματα και η παράνομη διαφήμιση ή κατάληψη πεζοδρομίων και πλατειών.

Δύο παραδείγματα: Τα “τραπεζάκια έξω” είναι στο χαρακτήρα μας. Δεν είμαστε ούτε πόλη μουσείο, ούτε τόσο βόρειοι για να κλεινόμαστε στα γραφεία, στα σπίτια και στα ξενοδοχεία. Τα τραπεζοκαθίσματα, λοιπόν, μένουν και δίνουν ζωή και δουλειές. Αλλά δίκαια και σωστά: άμεση έκδοση κανονιστικών διατάξεων, διαφορετικές ζώνες για τα τέλη χρήσης, αναλογικότητα και 12 μηνιαίες δόσεις για την εξόφληση, οριοθέτηση και deck, πιο αυστηρές ποινές για τους παραβάτες και όχι επιλεκτικούς έλεγχους και πρόστιμα για μισό μέτρο. Έτσι προστατεύεις το δημόσιο χώρο και αυξάνεις τα έσοδα του δήμου. Τα υπόλοιπα είναι για να κάνουμε τους ωραίους ενώ η πόλη έχει τα χάλια της!

Με πρόφαση την ελεύθερη έκφραση και τις καλλιτεχνικές αναζητήσεις, ο δημόσιος χώρος της πόλης έχει γίνει ο καμβάς για κάθε μορφής κακογουστιά, τζάμπα διαφήμιση και επίδειξη παραβατικότητας. Το αποτέλεσμα είναι ένας οχετός ασχήμιας και ένα πολύ στραβό μήνυμα για τα παιδιά που υποτίθεται ότι διαπαιδαγωγούμε και για τους επισκέπτες που υποτίθεται ότι προσκαλούμε σε μια ζωντανή πόλη δυόμιση χιλιάδων χρόνων ιστορίας. Καθαρίζουμε, λοιπόν, και μετά Λερώνεις-πληρώνεις. Με συμφωνία και συμμετοχή των δημοτών, που θα καταλάβουν ότι η πόλη είναι το σπίτι τους, όχι το χωράφι του δημάρχου κι ας το καθαρίσει μόνος του!